woensdag 7 september 2016

Home Sweet Home

Maandag, 5 september


Vandaag wordt een heuse reisdag. Eigenlijk hadden we in de planning om morgen thuis te komen en nog op ons gemakje terug te rijden. Maar m’n moeder komt vanmiddag aan op Rotterdam Airport voor ons volgende avontuur. We vinden het toch niet zo gezellig als ze vanavond alleen is en gaan haar zelf ophalen. Geeft mij mooi de gelegenheid om morgen de camper uit te ruimen zodat hij schoon op stal kan. En even langs de kapper…..,. 

Woensdag ga ik dan met mams 6 dagen naar Sevilla / Jerez / Malaga. Wat heb ik 't toch slecht :-)


Home na 9200 km!


En na 'n vakantie heb je was.....

Familie bezoek

Zondag, 4 september

We hebben de nacht doorgebracht in Kostelec op een steenworp afstand van Plzen. Bij gebrek aan een jachthaven, maar weer bij de kerk.

Speciaal voor het familie bezoek van vanmiddag hebben we onze route via Tsjechië omgegooid. We gaan met de meiden eens kijken of papa Riley ze nog herkend. We worden hartelijk ontvangen door Renate, Markus en de 4 flatjes. Nadat iedereen elkaar besnuffeld heeft en iets gedronken hebben gaan we heel luxe in de achtertuin van Markus een leuke dummy training afwerken. Alles is aanwezig, een watertje, een grote weide en een bos. Een fantastische plek om met je honden te wonen! De training gaat prima, Janne is iets te fanatiek en vindt het af en toe lastig dat ze op haar beurt moet wachten, maar de kleine meid doet het al met al heel leuk! En de rest van de familie ook, Riley kan trots zijn op z’n kids.

Na de training nog een fikse boswandeling en dan komt de pizza op tafel. Helaas wordt het dan weer tijd om nog wat km’s te gaan maken. We rijden nog ruim 200 km en parkeren op een CP in Schwetzingen. Er heerst al volkomen rust bij de vele campers die er staan dus wij besluiten ook snel de luiken dicht te doen.

v.l.n.r. Janne, Duke, Casey, Riley


















zondag 4 september 2016

Praha

Zaterdag, 3 september

Om 6 uur werden we wederom gewekt, niet door onze Janne deze keer. Maar door iets wat leek op het vuurwerkfestival van Scheveningen. Het bleken een 20-tal jagers met  3 Cesky fouseks te zijn (we kwamen ze later op de ochtendwandeling met onze honden tegen). In een van de omliggende meren hebben ze alle eenden doodgeschoten denk ik, althans zo klonk het.

Na het ontbijt zijn we Praag ingereden. En de brutalen hebben de halve wereld, dat hebben wij deze vakantie met ons parkeergedrag wel bewezen. We parkeren ons ‘huis’ wederom ergens middenin de stad en gaan samen met de honden te voet verder. We wandelen over het Staromēstskē námēsti (Het Oude Stadsplein). Een plein van ca. 9.000 m2 met het stadhuis, paleizen en de Sint-Nicolaaskerk. Uiteraard wandelen we over de Karluv Most ( Karelsbrug) en doen een wens bij het koperen kruis halverwege de brug. Ik zal jullie verder alle namen van gebouwen besparen, maar we zijn ze allemaal langs gegaan met onze hop-on-hop-of-camper.

De Karelbrug

















Een wens doen op de brug
























In elk uit de kluiten gewassen dorp of stad waar we de afgelopen weken zijn geweest zat altijd wel een Swarovsky winkel in 1 van de mooiste panden van die plaats. Wij zijn elke keer verbaasd hoe zo’n keten dat voor elkaar krijgt. We zien zelden een klant binnen. En laten we wel wezen, wie wil zo’n kitsch glazen ding in z’n huis??
















Rond 18.30 uur zijn we het zat en de honden nog meer. Als het kinderen waren geweest stel ik me zo voor dat ze verveeld op de grond waren gaan liggen gillen met een tekst als “ ik vind het stom!” Zo’n blik heeft met name Casey in elk geval. Henk hobbelt rustig achter ons aan en Janne wordt gaande de dag ook steeds tammer.
We zullen ze verlossen uit hun lijden en rijden richting Plzen en gaan kijken of we daar iets kunnen eten. Onderweg zoeken we nog iets groenigs op zodat ze nog even hond kunnen zijn.


















We zijn een beetje in mineur stemming. De vakantie loopt op z’n eind en eigenlijk zouden we wel als zigeuners door willen gaan en nog maanden rond willen trekken in onze heerlijke camper. Het bevalt ons prima dit nomaden bestaan.

Pfff vermoeiend zo'n dagje Praag!























Ons laatste avondmaal in Plzen

Tsjechië

Vrijdag, 2 september

En jawel, om 6 uur werden wij gewekt door 3 slagen van de kerk klok, gevolgd door een hele riedel van een onbekend liedje. Daarna werd het weer rustig, tot iets voor zevenen. Toen liep het hele dorp uit, naar wij dachten om die rare camper achter de kerk te bekijken, maar nee zoveel eer kregen we niet. Er was een uitstapje van de dorps fanfare. Ze werden met een bus opgehaald. Gezellig!

Wij besloten ook maar weg te rijden, lekker vroeg op pad! Ongeveer 3 minuten later kwamen we het bord van Tsjechië al tegen, we hadden dus echt op de grens geslapen.
























Het valt meteen op dat het schoon, mooi, georganiseerd en netjes is. Goed aangelegde trottoirs, kliko bakken langs de weg in plaats van ordinaire vuilniszakken en vrijwel elk huis is voorzien van een gezellige bak geraniums onder het raamkozijn.
In het deel waar wij rijden, is het landschap heuvelachtig tot midden gebergte, bossen en veel weilanden. We zien dan ook een boerenerf waar zoveel van die grote hooi rollen liggen, dat je heel Pijnacker er mee vol zou kunnen leggen.

Het is nog een hele trip naar Praag, zeker als je zo binnendoor rijdt zoals wij. We besluiten dan ook om het niet in 1 x te doen maar straks ergens een camping te zoeken voor het bijvullen van de watertank, haar wassen, scheren en dat soort zaken.

Bij het uitlaten van de honden in een bos komt Marc op een afgelegen paadje een omgebouwde fiets tegen van Zdenek Stybar. Een kunstig stukje huisvlijt zeg maar.

















De route is echt prachtig, slingerende haarspeldbochten door de bergen. Marc besluit dat het wel eens tijd wordt om z’n fiets uit de garage te halen. In al die weken heeft hij nog niet 1 keer op de fiets gezeten, echt héél bijzonder!! De pret mocht niet lang duren, al na 15 km besluit hij z’n stalen ros weer op stal te zetten. Hij had al 3 kruizen met kaarsen en bloemen langs de weg zien staan en de vrachtwagens reden rakelings langs zijn fiets. Dit is zijn grootste nachtmerrie, dat hij ooit van achteren aangereden zal worden. En dan toch maar beter niet in Tsjechië!!
Dus na 15 km zat de hele familie Den Hoed weer gezellig samen in de camper. 50 km voor Praag hebben we een camping gevonden.

In al die weken hebben we nog maar 3 of 4 keer buiten gegeten. Oorzaak? De muggen :-( Zweden heeft dan misschien de naam, nou geloof mij, ze wonen ook in Finland, Rusland, Baltische Staten, Polen én dus ook in Tsjechië. Gewapend met citroen kaars, de Zweedse Thermacell Myggskydd en ondergespoten met Deet zaten we aan tafel. Het werd een vluggertje en zo snel mogelijk weer de veilige camper in.