Litouwen

Zaterdag, 27 augustus

We zijn uiteraard heeeeeel vroeg wakker en hebben bijna doorligplekken van zo’n lange nacht. Ontbijtje en weer vroeg op weg. Het is wederom een warme zonnige dag en we genieten van de omgeving.

Elke dag staat er ook een korte training met de 2 zwarte dames op het programma. Henk scharrelt dan lekker wat rond en vermaakt zich ook prima. Eigenwijs als die kale is wil hij géén dummyvest of tas. Dat vindt hij stom! Ik hoorde hem vanmorgen wat rommelen in de “garage” van de camper en plots stond hij voor me met een zelfgemaakte dummy-belt, hahaha, rare man is het toch.

Zelfgemaakte dummy riem :-)

Na korte tijd rijden we Litouwen al binnen bij de grensplaats Naujojo Akmene. Het is de zuidelijkste Baltische staat, begrensd door Polen, Wit-Rusland en de Russische enclave van Kaliningrad.  We zien links en rechts niets anders dan grote villa’s. Dit zou het armste land van de 3 zijn, maar dat valt ons nog niet op.

Het is wel ineens heel open en vlak. Km’s lang zien we niets dan akkervelden zo ver als je kunt kijken. Afgewisseld met dorpjes met vooral veel grote huizen. De dorpjes zijn wederom allemaal netjes verzorgd.

Velden zo ver als je kunt kijken in Litouwen

Enkele dagen voordat de Duitsers in 1944 de Sovjet-Unie binnenvielen, begon de uitroeiing van de joden in Litouwen. Op het platteland waar etnische Litouwers en joden al eeuwenlang zij aan zij leefden, keerden vele Litouwers zich tegen hun oude buren. Joden werden gemarteld, verkracht en doodgeschoten. Er wordt geschat dat er zo'n 230 massagraven zijn in Litouwen. Je ziet dan ook veel gedenktekens onderweg. 









































In alle landen waar we nu doorheen zijn gereden valt het ons op dat er op elk uur van de dag veel mensen op straat zijn. Het is nooit rustig of uitgestorven. Een groot verschil met bijvoorbeeld Frankrijk waar je meestal door een compleet uitgestorven dorp rijdt. Daar zie je auto’s bij huizen staan maar vraag je je af wie daar in rijden, want mensen zie je niet of nauwelijks.

We hebben ons nog nergens onveilig gevoeld, hooguit de 2 nachten in Rusland waren iets spannender maar niet eng.

De route gaat verder naar Kryžių Kalnas (Kruisheuvel) vlakbij de plaats Ṧiauliai. Gelovigen uit de hele wereld komen hier naartoe om hun eigen kruis toe te voegen aan de duizenden die er al staan. Het is een komen en gaan van bruidjes, communie kindjes, toeristen en Henk :-)
Jammer dat het een toeristische plek is geworden met een kraampje waar je een houten knullig kruisje kunt kopen in alle soorten en maten. Het maakt het geheel erg rommelig... 

Attractie Henk bij de Kruisheuvel

Onderweg zoeken we af en toe een watertje op want het is bloody hot en de dames willen zo nu en dan graag zwemmen. We rijden binnendoor naar de grote weg en knallen de snelweg op ri Vilnius – de hoofdstad van Litouwen.  Als we de afslag Kaunas naderen stelt Marc voor om hier de nacht door te brengen. Ik wilde het liefst door rijden naar Vilnius maar ben achteraf toch blij dat ik naar m’n smurf heb geluisterd. Het is feest in Kaunas, de hele stad is uitgelopen en het is een prachtige stad. Het lijkt een beetje op Valkenburg. Gezellige straten met honderden terrasjes.

We nemen plaats op een terras in de avondzon en besluiten hier te eten.

Feest in Kaunas!